هدف گذاری نیاز به رعایت نکاتی داره:
باید تعالی بخش باشه:
هدفی رو انتخاب کنید که وقتی بهش رسیدید احساس کنید با طی این مسیر، خودتون هم رشد کردید.
اگه هدفی شما رو به تعالی شخصی نمی رسونه، کمی توی هدف گذاری یا حداقل مسیر رسیدن به اون هدف دقت بیشتری کنید.
متعالی بودن هدف یعنی، وقتی به هدف تون فکر می کنید، هر لحظه شوق تون برای رسیدن به اون هدف بیشتر میشه.
خیلی از کسایی که به کشورهای دیگه مهاجرت میکنن، فکر میکنن با رفتن به اون کشور می تونن به رؤیاهاشون برسن.
ولی یه اصل مهم هست و اونم اینه که کسی که تو کشور خودش چیزی نشده، تو کشور دیگه ای هم چیزی نمیشه.
شما هر جای دنیا که باشید، موقعیت رسیدن به اهدافتون و تعالی شخصی تون وجود داره.
کافیه راهش رو پیدا کنید، درست هدف گذاری کنید و با عزم راسخ اون مسیر رو طی کنید.
اولویت بندی صحیح داشته باشید:
برای رسیدن به هدفتون، به مسائل مختلفی مثل آینده، خانواده، دوستان و… هم توجه داشته باشید.
در کنارش بالاترین بازدهی تون رو برای انجام کار قرار بدید.
کسی که ساعت 3 و 4 صبح میخوابه و 1 و 2 ظهر تازه با ناز و عشوه از خواب بیدار میشه
خیلی مطمئن نباشه که می تونه به اهدافش برسه.
کسی که حاضر نیست روزی یکی دو تا فیلم نبینه نمی تونه به هدفش برسه.
در کل کسی که حاضر نیست عادات فردی اشتباهی که داشته رو تغییر بده، خیلی به رسیدن به هدف امیدوار نباشه.
تو کارهاتون اولویت بندی داشته باشید و بر مبنای اون اولویت ها عمل کنید.
اگه کارهاتون رو هر چه آید خوشایدی انجام میدید
و برای انجام کارهاتون برنامه ریزی و اولویت بندی ندارید پس به رسیدن به اهدافتون خیلی دل نبندید.
اولویت بندی کارها یعنی اگه بین چند کار موندید، اون کاری که ضروری هست رو انجام بدید حتی اگه دوستش ندارید
نه اون کاری که بهش علاقه مندید ولی ضرورت چندانی ندارد.
هدف گذاری مکتوب داشته باشید:
یکی از موارد خیلی مهم تو هدف و برنامه ریزی برای رسیدن به اون هدف، نوشتن اون ها روی کاغذه.
تا حالا چند سری یه آزمایش تکراری روی یه تعداد از فارق التحصیلان دانشگاه های آمریکا انجام شده.
توی اون تحقیق و آزمایش اومدن و پرسیدن چند نفر از شما اهداف خودشون رو مکتوب می کنن؟
توی جواب این تحقیق معلوم شد:
- 3 درصد از دانشجوها اهداف خودشون رو مکتوب می کردن
- 13 درصد هدف داشتن ولی مکتوب نمی کردن
- مابقی هم هیچ هدفی برای خودشون تعیین نکردن.
بعد از حدود 20 سال دوباره به این گروه تحت آزمایش مراجعه کردن و متوجه شدن که:
- 3 درصدی که اهدافشون رو مکتوب کردن، ده برابر 97 درصد دیگه درآمد دارن
- 13 درصدی که صرفا هدف داشتن، حدود دوبرابر 84 درصد بی هدف درآمد داشتن.
این آزمایش چند بار تکرار شده و تقریبا درصدهای مشابهی به دست اومده.
این آزمایش نشون میده:
- جامعه تحصیل کرده ما چقدر بی هدف دارن پیش میرن (وای به حال بقیه ی جامعه).
- صرف داشتن هدف میتونه تو رسیدن به موفقیت های بیشتر چقدر مؤثر باشه و این یعنی اهمیت هدف گذاری.
- مکتوب کردن هدف چقدر می تونه تو رسیدن به اهداف ما قوی عمل کنه.
مکتوب کردن هدف و بررسی مداوم اون نوشته:
- اون هدف رو به ضمیر ناخودآگاه ما میفرسته و ناخودآگاه ما تمام جهت گیری هاش به سمت و سوی اون هدف خواهد شد.
- درطول زمان مدام به ما متذکر میشه که مراقب باش راه رو اشتباه نری و به مقصد دیگه ای نرسی.
- با نوشتن اهداف، تازه با ابهامات و اشکالات هدف مون مواجه میشیم.
هدف نانوشته مثل املای نانوشته است که غلط نداره.
پس اهداف تون رو بنویسید و اون رو مدام جلوی چشمتون قرار بدید.
فرض کنید یه برچسب روی داشبورد ماشینتون باشه، یه عکس پس زمینه تلفن همراه یا کامپیوتر شما باشه و…
همیشه هدفتون جلوی چشمتونه و می دونید دارید برای رسیدن به کجا زندگی می کنید
و چقدر زمان دارید تا به اون برسید.
اما هدف نانوشته گاهی از یادمون میره چه برسه به این که بخوایم زمان بندی کنیم و براش اهمیت ویژه قائل بشیم.
